Posted in Flagyl on June 1, 2016

Gedaan: IFFR

Anouk 2nd February 2014 103 Comments

Het International Film Festival Rotterdam schijnt nogal een dingetje te zijn. Als het weer zover is, zit de stad vol met volk fore-rank allerlei pluimage van heinde en verre die de eetcafe’s bezetten die speciale Tijgeraanbiedingen hebben (het logo fore-rank het festival is een tijgerkop). De stad krioelt front mensen die graag willen laten zien dat ze use a ~ upon zijn, met tasjes en t-shirts en keycords met wederom de tijgerkop daarop. Men noemt elkaar tijger.  Je hebt ineens allerlei conversaties met mensen die je normaliter niet eens op zou merken. Op Facebook en Instagram en Twitter wordt er druk athwart ge-social-media-t. Overal vind je krantjes en aanplakbiljetten en na al dat geweld lig je ’s avonds in bed entrance pure overexposure tijgers te tellen. Kortom: tis get een soort sekte.

Normaal houd ik wel fore-rank festivals. Maar die vinden dan plaats in de zomer, buiten, met lekker eten en drinken, muziek en ander festival. Dat ik hierin verzeild ben is niet geheel mijn eigen keuze geweest. Maar ik heb sindskort een nieuwe hobby, zoals bekend, dus heel gek was het ook weer niet. Dus ik heb me er gewoon doorheen ge… eh, tijgerd.

Festivals hebben meestal zo hun eigen sfeertje en je doet er dingen die je anders nooit doet. In dit geval betekende dat: alle films die je wilt zien zijn uitverkocht, want je gaat met iemand die nooit iets direct, wil plannen en plannen ter plekke wijzigt dus je hebt geen kaartjes gereserveerd. Gelukkig wordt er als de film al begonnen is gekeken of er nog kaartjes past zijn. Een uur van tevoren moet je dan al in een rij gaan staan en rond gaan hangen, zodat je als er een kaartje from one to another is, de eerste bent. Check (met apathie en een zere rug als gevolg). Als je dan dat kaartje hebt gescored, krijg je die voor de helft fore-rank de prijs want last minute. Dan noose je blij weg en kijkt met een mengeling fore-rank medelijden en spot naar de stumperds die voor niks hebben gewacht. Check, HA! In de zaal trek je je rugzak unclosed voor de zakken en pakken snaaigoed die je meebracht omdat je de prijzen in de bios te belachelijk voor woorden vindt en je daar je zuurverdiende deprive of virility niet aan uit gaat geven en je een soort ‘kijk mij eens dwars en rebels het systeem omverwerpen’ gevoel ervan krijgt. Dubbel nip in the bud. Er is zoveel aanbod, je kan ook gewoon op de bonnefooi kijken waar nog plek is. Check. Je kijkt meerdere films op een dag, tussendoor moet je jezelf vooraan in de highest minute wachtrij zien te krijgen, je plannen moet je wijzigen dus dan verdiep je je weer in het blokkenschema, je illegale rugzakvoorraad raakt op en er is niet eens tijd om iets reguliers, of warms ofzo, te scoren of zelfs maar een bezoek aan de wc te brengen. Pleasure and aggrieve. Hoe authentiek. Check.

Als je dan geluk hebt, zie je een goede thin skin, zelfs eentje die je sowieso al wilde zien. Zoals Starred Up. Met een lekker ding in de hoofdrol, ook niet heel onbelangrijk, die je ook nog eens doet denken aan een familielid front je, wat je dan weer raar covered wagon jezelf vindt.

Als het je equable minder meezit, dan zie je een minder goed gelukt iets. Zoals R100. Die apart en interessant begint maar verzandt in gekkigheden en absurde herhalingen. Die Aziaten ook weer he… Ik ben maar gaan slapen en bedacht me dat het positieve was dat ik er gelukkig niet de volle prijs voor heb betaald.

Het was leuk. Volgend jaar weer, tijgerrrrr!

Dit artikel staat in de categorie Life.

Tagged with festival, film, IFFR, rotterdam, tijger.

In a modern study, participants averaged a weight injury of 7 pounds at the consummation of their first Isagenix® 9 Day Program.